ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΟΥ

Κουντουριώτου 114

Κουντουριώτου 121

Πως να γίνει άραγε.......

"Αρχή ήμισυ παντός". Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος.


Και η αρχή έγινε!

Όμως ποιά είναι η συνέχεια;


Σκέφτομαι λοιπόν την σοβαρότητα της κατάστασης. Εννοώ, την δυσκολία του εγχειρήματος που έχω αναλάβει. Γιατί εδώ που τα λέμε, δεν είναι κι εύκολη δουλειά να βρεις όλα τα παλιά κτίρια του Πειραιά και να τα καταγράψεις. Θέλει χρόνο (και μάλιστα αρκετό) τον οποίο δεν έχω εν αφθονία καθ'ότι εργάζομαι (ευτυχώς, στις μέρες μας). Θέλει περπάτημα... Πολύ περπάτημα! Κυριολεκτικά, πόρτα-πόρτα, όλον τον Πειραιά, απ' άκρη σ' άκρη! Μα... το σοβαρότερο από όλα; Που αρχίζει και που τελειώνει ο Πειραιάς μας;

Είναι τεράστιος! Απέραντος! Γεμάτος στενά σοκάκια. Ανηφόρες και κατηφόρες. Αλλά και γειτονιές και περιοχές γεμάτες δική τους ιστορία. Τί να πρωτοσκεφτώ; Για να δούμε... Έχουμε και λέμε...

• Αγ. Σοφία (Μανιάτικα)
• Άγ. Βασίλειος
• Άγ. Νείλος
• Βούρλα
• Βρυώνη
• Γούβα του Βάβουλα
• Δημοτική αγορά
• Ευαγγελίστρια
• Ζέα ή Πασαλιμάνι
• Ηλεκτρικός ή αλλιώς τα Λεμονάδικα
• Καμίνια
• Καλλίπολη
• Καρβουνιάρικα
• Κοπή
• Καστέλλα
• Μικρολίμανο
• Νέο Φάληρο
• Ξαβέρη
• Παλιατζήδικα
• Παπαστράτος
• Πειραϊκή
• Πηγάδα
• Προφήτης Ηλίας 
• Ρετσίνα
• Τερψιθέα
• Τρούμπα
• Υδραίικα
• Φρεαττύδα
• Χατζηκυριάκειο

"Εδώ σε θέλω κάβουρα,να περπατάς στα κάρβουνα"!


Από που ξεκινάω και που τελειώνω; Έχει αρχή και τέλος; Να πάρω έναν χάρτη και να ξεκινήσω δρόμο-δρόμο; Να πάρω τις περιοχές μία-μία; Δεν έχω την παραμικρή ιδέα και είναι αλήθεια πως αρχίζω να νιώθω το δέος να με κατακλύζει...


Όμως όπως προείπα, η αρχή έχει γίνει και τώρα δεν έχει πισωγυρίσματα.


Σκέφτηκα λοιπόν έναν τρόπο που είναι πιστεύω ο πιό εύκολος. Ξεκινώ απο το κέντρο και σιγά σιγά επεκτείνομαι.
Θα κάνω καταχωρήσεις με τίτλο μία οδό και εκεί θα ανεβάζω τις εικόνες των κτιρίων. Κάθε καινούριο κτίριο που θα βρίσκω και θα ανήκει σε αυτή την οδό, θα κάνω ένα edit στην καταχώρηση με την προσθήκη των νέων εικόνων. Τι λέτε;


Θέλω να ζητήσω την κατανόησή σας, καθ'ότι είναι ένα εγχείρημα που έχω αναλάβει μόνος μου, χωρίς βοήθεια από κανέναν, γιαυτό και η πρόοδος θα είναι αργή μεν, σταθερή δε, σας το υπόσχομαι.


Λοιπόν, ξεκινάμε και...καλή αρχή!

Κάτι σαν πρόλογος...

Με λένε Βασίλη Καλούδη.
Είμαι Πειραιώτης...
Αυτό είναι ένα blog που σκεφτόμουν εδώ και πολύ καιρό να ξεκινήσω.
Είναι ένα blog που σκοπό έχει να καταγράψει εικόνες από τον παλιό Πειραιά ή μάλλον -για να γίνω πιό συγκεκριμένος- τα όποια μικρά κομματάκια έχουν απομείνει απο αυτές τις εικόνες και καταφέρνουν να στέκονται ακόμα...
Όσο περνούν τα χρόνια, όλο και περισσότερα παλιά κτίρια του Πειραιά θα κατεδαφίζονται και την θέση τους θα παίρνουν ψηλά πολυόροφα (και συνήθως ακαλαίσθητα) κτίρια-κουτιά. Είναι ένας αγώνας δρόμου με τον χρόνο και τους εργολάβους που αναλαμβάνουν κατεδαφίσεις και αναγέρσεις πολυκατοικιών. Όσα περισσότερα προλάβω λοιπόν! Να τονίσω κάπου εδώ, πως η προσπάθειά μου αυτή δεν έχει κανέναν καλλιτεχνικό χαρακτήρα. Οι φωτογραφίες μου είναι απλές καταγραφές. Και επιπλέον, δεν περιορίζομαι στα "σπουδαία" κτίρια! Το μικρότερο χαμόσπιτο του παλιού Πειραιά που στέκεται ακόμη, είναι ιστορία και αξίζει το σεβασμό μας.

Με χαρά μου, βλέπω τους περαστικούς που με κοιτούν να τραβώ τις φωτογραφίες, να ψάχνουν με περιέργεια να δουν τί είναι αυτό που φωτογραφίζω. Και τότε...ένα μικρό θαύμα! Ο περαστικός αυτός που θα προσπερνούσε αδιάφορα αυτό το απομεινάρι της ιστορίας της πόλης μας, στέκεται και (ίσως για πρώτη φορά) θαυμάζει την ομορφιά αυτού του κουρασμένου γίγαντα... Ανεκτίμητο!
Αυτό που μετανιώνω, έιναι οτι άφησα πολύ καιρό να πάει χαμένος...και μαζί με τον καιρό χάθηκαν για πάντα και κάποια από αυτά τα κομματάκια. Για πάντα! Και αυτό είναι που με τρομάζει. Ξεκινώ λοιπόν τώρα, όσο υπάρχει ακόμη χρόνος  -και χωρίς να είμαι σίγουρος για το που θα βγει και που θα πάει-  να καταγράψω εικόνες που είναι ακόμα εδώ, μπροστά μας. Κομμάτια απο την ιστορία του Πειραιά...'Οσο Ακόμα Στέκονται...