Κάτι σαν πρόλογος...

Με λένε Βασίλη Καλούδη.
Είμαι Πειραιώτης...
Αυτό είναι ένα blog που σκεφτόμουν εδώ και πολύ καιρό να ξεκινήσω.
Είναι ένα blog που σκοπό έχει να καταγράψει εικόνες από τον παλιό Πειραιά ή μάλλον -για να γίνω πιό συγκεκριμένος- τα όποια μικρά κομματάκια έχουν απομείνει απο αυτές τις εικόνες και καταφέρνουν να στέκονται ακόμα...
Όσο περνούν τα χρόνια, όλο και περισσότερα παλιά κτίρια του Πειραιά θα κατεδαφίζονται και την θέση τους θα παίρνουν ψηλά πολυόροφα (και συνήθως ακαλαίσθητα) κτίρια-κουτιά. Είναι ένας αγώνας δρόμου με τον χρόνο και τους εργολάβους που αναλαμβάνουν κατεδαφίσεις και αναγέρσεις πολυκατοικιών. Όσα περισσότερα προλάβω λοιπόν! Να τονίσω κάπου εδώ, πως η προσπάθειά μου αυτή δεν έχει κανέναν καλλιτεχνικό χαρακτήρα. Οι φωτογραφίες μου είναι απλές καταγραφές. Και επιπλέον, δεν περιορίζομαι στα "σπουδαία" κτίρια! Το μικρότερο χαμόσπιτο του παλιού Πειραιά που στέκεται ακόμη, είναι ιστορία και αξίζει το σεβασμό μας.

Με χαρά μου, βλέπω τους περαστικούς που με κοιτούν να τραβώ τις φωτογραφίες, να ψάχνουν με περιέργεια να δουν τί είναι αυτό που φωτογραφίζω. Και τότε...ένα μικρό θαύμα! Ο περαστικός αυτός που θα προσπερνούσε αδιάφορα αυτό το απομεινάρι της ιστορίας της πόλης μας, στέκεται και (ίσως για πρώτη φορά) θαυμάζει την ομορφιά αυτού του κουρασμένου γίγαντα... Ανεκτίμητο!
Αυτό που μετανιώνω, έιναι οτι άφησα πολύ καιρό να πάει χαμένος...και μαζί με τον καιρό χάθηκαν για πάντα και κάποια από αυτά τα κομματάκια. Για πάντα! Και αυτό είναι που με τρομάζει. Ξεκινώ λοιπόν τώρα, όσο υπάρχει ακόμη χρόνος  -και χωρίς να είμαι σίγουρος για το που θα βγει και που θα πάει-  να καταγράψω εικόνες που είναι ακόμα εδώ, μπροστά μας. Κομμάτια απο την ιστορία του Πειραιά...'Οσο Ακόμα Στέκονται...